Dat is de titel van het boek met de persoonlijke verhalen van Mattie Ossenkoppele-Harthoorn. In dit boek zijn haar persoonlijke verhalen opgetekend.

Je zou dit boek een geschiedenisboek kunnen noemen. Een ooggetuigenverslag van een ‘gewone’ jonge vrouw, jonge moeder, een naaister/coupeuse uit Amsterdam-Oost die vond dat ze iets moest doen tegen de misdaden (de Jodenvervolging) die de Duitse fascisten aan het plegen waren in de periode 1940 – 1945, de 2e Wereldoorlog. Zij was 1 van de zogenaamde “Koeriersters”.

De verhalen gaan o.a. over het bevrijden van Joodse kinderen uit de Hollandse Schouwburg in Amsterdam, het wegbrengen op de fiets van 1 van de spaarzame verzetszenders die Nederland rijk was. Ook was Mattie 1 van de weinige burgers die in Westerbork langs het spoor heeft gestaan en een trein vol met Joodse mensen heeft zien vertrekken richting de vernietigingskampen. Een huiveringwekkend verhaal.

Mattie is 1 van de “Vrouwen in verzet uit Noord-Holland” die nu deel uit maken van een permanente tentoonstelling in de Janskerk in Haarlem. De foto van Mattie hangt tegenover die van Hannie Schaft, ‘het meisje met het rode haar’.

We mogen dit nooit vergeten! Deze verhalen moeten bewaard blijven en worden doorverteld!